امروز سه شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷ مصادف با ۳ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • اذان صبح: ۰۵:۳۳
  • طلوع آفتاب: ۰۷:۰۳
  • اذان ظهر: ۱۱:۵۷
  • غروب آفتاب: ۱۶:۵۱
  • اذان مغرب: ۱۷:۱۱
  • نیمه شب شرعی: ۲۳:۱۲
  • حضرت محمد(ص): ایمان دو نیم است، نیمی در شکیبائی، و نیمی در سپاسگزاری.
+-
بازدید: ۶۶۸
۲۰ تیر ۱۳۹۷

معاونت در جرم خیانت در امانت

محکومیت معاون بدون محکومیت مباشر قانونی نیست.

رأی غیابی
در خصوص اتهام آقای د.ا. فرزند ع دائر به خیانت در امانت نسبت به کالای سپرده‌شده به وی (آهن حسب اوراق پرونده و شکایت شاکی) یک بار آهن با درخواست آقای م.ع به صورت تلفنی حواله می‌دهد به انبار و معرفی می‌کند به بنگاه باربری م. و باربری م. بارنامه به نام ع. صادر و بار را تحویل متهم فوق که راننده کامیون است که یادشده بار را به بازار آهن شاد آباد در محل مزبور به نام ع. تخلیه نماید. اگرچه شخص ع. مدعی است که باری سفارش نداده و از شاکی باری نخواسته است ولی اظهارات متهم فوق که در صورت‌جلسه مواجهه حضوری در کلانتری مدعی شده است که شخص یاد شده (ع) را نمی‌شناسد و افرادی که آمده‌اند و بار را تحویل گرفته‌اند، افراد دیگری بوده‌اند ولی در جلسه‌ی بعد در نظر بازپرسی دادسرا اظهار داشته که فردی که بار را تحویل گرفته همان م.ع بوده است، ولی در کلانتری از وی ترسیده و او را معرفی نکرده است. و لیکن دادگاه متهم پرونده را از جهت اینکه بدون شناسایی و اخذ مدرک بار را به شخص نامعین تحویل داده است، عمل وی را معاونت در خیانت در امانت دانسته، زیرا متهم به جای این‌که بار را در مقصد و با شناسایی هویت صاحب بار به وی تحویل داده و رسید بگیرد، بار را در جای دیگری به غیر از نشانی مندرج در حوالی تخلیه کند و متهم اقرار کرده که بار را در محل دیگری تخلیه کرده است. به استناد مواد ۶۷۴ و ۱۲۶ و ۱۲۷ قانون مجازات اسلامی متهم را به اتهام معاونت در خیانت در امانت به شش ماه حبس محکوم می‌نماید. رای صادره غیابی و ظرف ده روز قابل واخواهی و سپس ظرف بیست روز قابل تجدید نظر خواهی است.

رای واخواهی
در خصوص واخواهی آقای د.ا فرزند ع نسبت به دادنامه غیابی اصداری که بر اساس آن مشار الیه به اتهام معاونت در خیانت در امانت غیابی به تحمل شش ماه حبس تعزیری محکوم گردیده است، با توجه به جامع محتویات پرونده و ملاحظه لایحه‌ی اعتراضیه تقدیمی واخواه و توضیحات وکیل مدافع وی در محضر دادگاه و همچنین با مداقه در اظهارات حضوری واخوانده (محکوم‌له دادنامه غیابی آقای ب.ب) به نظر می‌رسد اولا رابطه امانت فی‌مابین محکوم‌له و محکوم‌علیه محقق نگردیده است (آن‌گونه که در قرار مجرمیت و کیفرخواست صادره در دادسرای شهر ری ذکر شده است.) ثانیا عنصر مادی معاونت در خیانت در امانت نیز (آن‌گونه که ریاست محترم وقت شعبه طی استدلال مندرج در رای بیان نموده‌اند) تحقق نیافته است. زیرا بر اساس اظهارات و توضیحات حضوری واخوانده محموله آهن موضوع شکایت با توافق صورت‌گرفته فی‌مابین آقای ب.ب و آقای م.ع به آقای ع فروخته شده و مقرر شده ۲-۳ روز پس از این‌که بارکد کالا توسط آقای ب در اختیار آقای ع قرار گرفت، مبلغ معینی به‌عنوان ثمن معامله به حساب فروشنده (واخوانده) واریز شود. در واقع بین دو شخص اخیرالذکر نیز رابطه‌ی امانی محقق نشده است تا اقای د.الف در تحقق خیانت در امانت توسط آقای ع معاونت نموده باشد. ثالثا در دادنامه اصداری بدون این‌که کسی به‌عنوان مباشر جرم خیانت در امانت محکوم شود، آقای د.ا به‌تنهایی به‌عنوان معاون جرم محکوم گردیده است. علی‌هذا دادگاه مستندا به ماده ۴۰۷ و بند ب ماده ۴۵۵ قانون آیین دادرسی کیفری و به‌لحاظ عدم توجه اتهام خیانت در امانت و معاونت در خیانت در امانت به متهم نام‌برده، ضمن نقض دادنامه معترض‌عنه وی را از اتهام انتسابی تبرئه می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.

بیان رای به زبان ساده
داستان این پرونده از این قرار است که بهرام و شهاب با هم توافق می‌کنند که یک محموله بار آهن به شهاب بفروشند و بعد از دو سه روز بارکد کالا توسط بهرام در اختیار شهاب قرار بگیرد و شهاب مبلغ معین را به عنوان ثمن کالا به حساب بهرام واریز کند. شهاب بر اساس توافق خود با بهرام، با انبار و بنگاه باربری هماهنگ می‌کند تا بار تحویل ماهان که راننده‌ی کامیون و متهم این پرونده است، داده شود تا در بازار آهن تخلیه شود. ماهان هم بار را به بازار آهن شادآباد برده و به نام شهاب تخلیه می‌کند. شهاب مدعی است که باری سفارش نداده و باری هم تحویل نگرفته است. دادگاه بدوی حکم به محکومیت ماهان به شش ماه حبس می‌دهد، به آن دلیل که مرتکب جرم معاونت در خیانت در امانت شده است. زیرا بار را در محلی که باید تخلیه می‌کرده، نکرده و بدون تحویل مدارک شناسایی اقدام به تحویل کرده است. به دلیل این‌که در جلسه‌ی صدور رای دادگاه بدوی ماهان حضور نداشته، رای دادگاه غیابی بوده و او می‌توانسته ظرف ده روز درخواست واخواهی کند. در بررسی مجدد پرونده، دادگاه نظری مخالف نظر اولیه‌خود ارائه می‌دهد و بر اساس دلایلی ماهان را تبرئه می‌کند.
مطابق نظر اخیر دادگاه، برای تحقق جرم خیانت در امانت، علاوه بر این‌که شخص (امین) باید قصد وارد کردن ضرر به مالک یا متصرف مال را داشته باشد، لازم است که یک رابطه‌ی امانی بین دو نفر ایجاد شده باشد. یعنی یک طرف مالی را با رضایت کامل خودش به امین بسپارد، اما آن طرف مال را به ضرر مالک، استفاده کند یا تلف نماید یا به هر صورت کاری خلاف رسم امانت‌داری انجام دهد. اما در این پرونده آنچه بین شهاب و ماهان بوده، چیزی غیر از رابطه‌ی امانت است. همچنین رابطه‌ی بهرام و شهاب هم امانی نبوده است، بلکه آن‌ها توافق بر انجام یک معامله کرده بودند، نه این‌که بهرام مالی را به امانت به شهاب داده باشد. به همین دلیل عمل ماهان نمی‌تواند معاونت در خیانت در امانت باشد. زیرا اصلا خیانت در امانتی محقق نشده است. لذا مهم ترین دلیلی که باعث بی‌گناه شناخته شدن ماهان شده، این است که در رای اولیه (غیابی) کسی به عنوان مرتکب اصلی خیانت در امانت محکوم نشده تا ماهان به عنوان معاون او شناخته شود. برای این‌که معاونت در جرمی محقق شود، حتما باید جرم اصلی ارتکاب یابد تا شخص دیگری که در تحقق آن جرم کمک و معاونت کرده است نیز محکوم شود. در واقع اشتباه دادگاه بدوی هنگام صدور رأی غیابی این بوده که بدون معین کردن مجرم اصلی، ماهان را به معاونت در خیانت در امانت محکوم کرده است. بنابراین لازم است که فرد اصلی حداقل شروع به انجام جرمی کرده باشد تا کمک و مساعدت شخص دیگر به عنوان معاونت شناخته شود.

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *